Σσσσς. Μιλάει ο δάσκαλος τώρα...

Ο πραγματικός ΑΕΚτσής, αγαπητέ αναγνώστη, πέταξε τη σκούφια του μόλις έμαθε ότι ο Αδαμίδης έκλεισε τον Χιμένεθ, όχι επειδή τον ήξερε κι από χθες, αλλά επειδή ήλπιζε ότι η πρόσληψή του θα έκανε τον μεγάλο Λορένσο Σέρα Φερέρ να σπάσει τη σιωπή του...
. Η αλήθεια είναι ότι το ευτυχές γεγονός συνέβη λίγο πιο γρήγορα απ' ό,τι θα περίμενε και ο πλέον αισιόδοξος φαν του δον. Ο κορυφαίος μίλησε χθες στην «Εξέδρα» για τις όμορφες θύμησες από το πέρασμά του από την «Ενωση» και τον νέο τεχνικό της ΑΕΚ

Ο Γιώργος Καραμάνος τον προλόγισε έτσι όπως πρέπει σ' έναν δον: «Πέρασε ενάμιση χρόνο στην ΑΕΚ. Δέθηκε με την ομάδα και τους οπαδούς και έφυγε δίχως να το θέλει εκείνος». (Αρχικά. Διότι μόλις έμαθε το ποσό της αποζημίωσης πιο πολύ ήθελε να φύγει ο ίδιος, παρά οι παίκτες και οι οπαδοί...)

«Ηταν ο πρώτος Ισπανός προπονητής που κάθισε στον πάγκο της και, με το πρόσθετο δεδομένο ότι ο Μανόλο Χιμένεθ είναι συμπατριώτης του, ο Λορένσο Σέρα Φερέρ καθίσταται ο πλέον κατάλληλος για να δώσει τις συμβουλές του για τα πρώτα βήματα του νεοφερμένου στον κόσμο της "Ενωσης"».

Εγώ νομίζω ότι ο Λορένσο μου είναι ο πλέον κατάλληλος για να δώσει τις συμβουλές του για τα τελευταία βήματα του Χιμένεθ στην ΑΕΚ. Πώς, δηλαδή, να κάνει το ιδανικότερο deal, να πληρώνεται καλύτερα όταν κάθεται παρά όταν δουλεύει, σε πόσες δόσεις πρέπει να ζητήσει το ποσό της αποζημίωσης και άλλες τέτοιες χρηστικές πληροφορίες...

Μετά την εισαγωγή του Γιώργου τον λόγο πήρε ο δάσκαλος, για να μοιραστεί την πολύτιμη σοφία του με τον Χιμένεθ: «Στην Ελλάδα όταν νικάει θα τον αποθεώνουν. Οταν χάνει θα τον εκμηδενίζουν. Και στις δύο περιπτώσεις το καλύτερο που έχει να κάνει είναι να κλείνει τ' αυτιά του και να μη διαβάζει τι γράφουν οι εφημερίδες». Μέλωσα...

Αν το εφάρμοζε αυτό και ο Λορένσο μου και δεν διάβαζε εφημερίδες, μπορεί τα πράγματα να ήταν λίγο καλύτερα. Οχι για την ΑΕΚ, αλλά για τον ίδιο. Δεν θα έφευγε τουλάχιστον από την Ελλάδα με την εντύπωση ότι ήταν ο κορυφαίος προπονητής της 20ετίας. Τόσες φορές που το διάβασε ο δόλιος, στο τέλος το πίστεψε κι εκείνος...

«Αν τα πάει σχετικά καλά, να είναι βέβαιος ότι θα ζήσει πράγματα διαφορετικά. Εγώ έχω τις πιο όμορφες αναμνήσεις από τους οπαδούς της ΑΕΚ. Εζησα μοναδικές στιγμές, που θα τις θυμάμαι». Και να ήθελε να τις ξεχάσει ο καλός μου, εύκολο ήταν; Τρεις φορές τουλάχιστον (όταν εισέπραττε τη δόση των 500.000 ευρώ) θα του έρχονταν στο μυαλό κιτρινόμαυρες πεταλούδες, ενωσίτικα βοσκοτόπια και μικρά φτερωτά Ντεμάκια...

Με αφορμή την πρόσληψη Χιμένεθ, ο φίλος μου ο Βελισσάριος ανέπτυξε μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα θεωρία για τα κριτήρια επιλογής ενός προπονητή. Εγραψε στον «Φίλαθλο»: «Σημαντικό το παρελθόν που κουβαλά ένας προπονητής. Δεν γίνεται να αγνοήσεις ότι ο Χιμένεθ πριν έρθει στην ΑΕΚ ήταν κάπου αλλού». Μαγεύτηκα...

Μεγάλο προσόν για έναν προπονητή να ήταν πριν κάπου αλλού (δεν έχει σημασία πού) και να μη μαθαίνει το επάγγελμα στου κασίδη το κεφάλι. Κακή ώρα όπως ο Νιόπλιας...

«Ομως δεν είναι καθοριστικός παράγοντας για να κρίνεις αν ο προπονητής σού κάνει ή όχι η πορεία του σε μια άλλη ομάδα». Γιατί, όπως ξεκαθαρίσαμε προηγουμένως, το σημαντικό είναι απλώς να ήταν πριν κάπου αλλού. Το πώς τα πήγε στο κάπου αλλού δεν ενδιαφέρει κανέναν. Λεπτομέρειες...

Συνεχίζει ο «Βέλι» μου: «Η ουσία ενός προπονητή βρίσκεται στο πλάνο του. Στον τρόπο, δηλαδή, που θα αρχίσει να δουλεύει με την ομάδα. Αρκεί, βέβαια, να έχει ο εργοδότης την παιδεία να το κατανοήσει». Οσο γι' αυτό, βάζω το χέρι μου στη φωτιά. Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, ότι ο Αδαμίδης συζήτησε με τρεις προπονητές με εντελώς διαφορετικά πλάνα. Τα κατανόησε τόσο πολύ όλα το αγόρι μου, ώστε στο τέλος παραλίγο να βγάλει τόκο για να επιλέξει το καλύτερο...

Στον Παναθηναϊκό η ζωή κυλά ήρεμα μετά την ανάκληση της παραίτησης Νιόπλια. Είναι ενδεικτικό ότι το ενδιαφέρον των δημοσιογράφων έχει στραφεί πλέον σε ζητήματα όπως το πρόγραμμα του Εμπεν, τα γενέθλια του Ζιλμπέρτο, τα κιλά του Σιμάο και οι κρασοκατανύξεις του Γκοβού. Με τα δύο τελευταία θέματα ασχολήθηκε χθες ο αγαπημένος μου Κώστας Γκόντζος στην «Derbynews»:

«Φοβερά πράγματα, φίλοι μου. Αλλη ιστορία έσκασε πάλι στον Παναθηναϊκό. Αφού ξεμπερδέψαμε με τον Σιμάο, που αδυνάτισε πέντε κιλά σε τρεις μέρες κι έγινε πάλι ετοιμοπόλεμος, τώρα πιάσαμε τον Γκοβού. Και χωρίς πολλά πολλά τον βγάλαμε μεθύστακα. Μιλάμε ότι εδώ δεν κάνουμε δημοσιογραφία. Ντίλι ντάιετ και λάιφ στάιλ κάνουμε». Τον ζηλεύω τον Κώστα μου. Από κάποιες μικρές λεπτομέρειες, όπως το «Ντίλι ντάιετ», καταλαβαίνεις τον άνθρωπο που δεν έχει χρειαστεί να κάνει δίαιτα ποτέ...
του Στέφανου Χάρη στο sday.gr