ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΑΠΛΟΥ ΚΑΙ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟΥ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟΥ...

Η λογική λοιπόν επικράτησε, ο Παναθηναϊκός παρόλο που ήταν σοβαρός, αξιοπρεπέστατος και καλύτερος σε σχέση με το ματς στη Βαρκελώνη έχασε και σε συνδυασμό με τη νίκη της Ρουμπίν κόντρα στην Κοπεγχάγη, αποχαιρέτησε για φέτος τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Παρά το 0-3, ο Παναθηναϊκός δεν ήταν κακός, απλά υποτάχθηκε στο μεγαλείο της κορυφαίας ομάδας του πλανήτη, που προς τέρψιν όλων όσων βρέθηκαν στο ΟΑΚΑ και φυσικά όσων παρακολούθησαν το παιχνίδι από τους τηλεοπτικούς τους δέκτες, έδωσε μία ακόμα ποδοσφαιρική παράσταση πολύ υψηλού επιπέδου....

Το τονίζω και πάλι, πως ο Παναθηναικός δεν ήταν κακός απόψε, ούτε χωρίς ψυχή και πάθος όπως στα μέσα Σεπτεμβρίου στο Καμπ Νου. Απλά αυτή η σπουδαία Μπαρτσελόνα, τιμώρησε τον Παναθηναϊκό με τρία γκολ, που αποτελούν την αποθέωση του ομαδικού, απλού και συνάμα εντυπωσιακού και ασύλληπτου ποδοσφαίρου, που η ίδια πρεσβεύει τα τελευταία χρόνια.

Η Μπαρτσελόνα λοιπόν μπήκε στο ματς με σκοπό να κάνει το αγαπημένο της παιχνίδι. Κατάφερε έτσι αρκετά γρήγορα να πάρει τον έλεγχο του ματς, να κυκλοφορεί με το γνωστό της, κουραστικό για κάθε αντίπαλο, passing game τη μπάλα και γενικά παρέδωσε για μία ακόμα φορά απλά μαθήματα ποδοσφαίρου. Από την άλλη ο Παναθηναϊκός, ήταν πολύ σοβαρός από την αρχή του ματς, σωστά στημένος από τον Ζεσουάλδο Φερέιρα, με καλή αλληλοκάλυψη και τακτική οργάνωση. Σε γενικές γραμμές, οι πράσινοι περίμεναν και πίεζαν την Μπαρτσελόνα και οι Καταλανοί είχαν τη μπάλα στα πόδια τους και προσπαθούσαν με συνεχόμενες πάσες, να φτάσουν στην εστία του τριφυλλιού. Η Μπαρτσελόνα δημιούργησε κάποιες φάσεις, αλλά ο Παναθηναϊκός ήταν αυτός που έφτασε πρώτος πολύ κοντά στο γκολ. Ο Χριστοδουλόπουλος έκανε μια βαθιά μπαλιά από το χώρο του κέντρου, ο Σισέ βγήκε στην πλάτη του Πουγιόλ και του Πικέ, αλλά δε μπόρεσε με πλασέ να κερδίσει τον Βαλντέζ. Και αφού ο Σισέ δε μπόρεσε να βάλει το γκολ, η Μπαρτσελόνα πήρε και πάλι τον έλεγχο του παιχνιδιού και με μία εντυπωσιακή συνεργασία μετά από κόρνερ, έκανε το 1-0 με πολύ καλό διαγώνιο σουτ του Πέντρο, μέσα από την περιοχή στο 27'. Από το σημείο αυτό και μετά, ο Παναθηναϊκός επηρεάστηκε, δεν κατάφερε να αντιδράσει και η Μπάρτσα κράτησε τα ηνία του ματς. Από το 40' και μετά μάλιστα, η ομάδα του Πεπ Γκουαρντιόλα ήταν διαστημική, επέβαλλε πλήρως το ρυθμό της, έφτασε κοντά στο γκολ σε αρκετές περιπτώσεις, κυρίως με τους Αντριάνο και Πέντρο, αλλά ο Τζόρβας ήταν εκεί όποτε τον χρειάστηκε η ομάδα του.

Ο Ζεσουάλδο Φερέιρα, με την έναρξη του πρώτου ημιχρόνου έβαλε το Δημούτσο στη θέση του Μαρίνου, ο οποίος δεν ήταν καλός αμυντικά, αλλά μέτριος επιθετικά. Το δεύτερο ημίχρονο λοιπόν, ξεκίνησε όπως και το πρώτο, με τη Μπαρτσελόνα να προσπαθεί, όπως συνήθως να ελέγξει το ματς και να έχει μια καλή ευκαιρία με σουτ του Αντριάνο, το οποίο απέκρουσε ο Τζόρβας. Το ματς κυλούσε σχετικά ήρεμα, ο Παναθηναϊκός χρεωνόταν οφσάιντ, σχεδόν σε κάθε επιθετική του προσπάθεια και αυτή την ηρεμία ήρθε να ταράξει η φαντασία και το απίστευτο ταλέντο των παιχτών της Μπαρτσελόνα, αφού στο 62', έπειτα από συνεργασία 5 παιχτών, η μπάλα κατέληξε στον Μέσι, ο οποίος έστειλε από κοντά τη μπάλα στα δίχτυα του Τζόρβα. Ο Ζεσουάλδο Φερέιρα προσπάθησε να παλέψει το ματς, φρέσκαρε την ομάδα του με τους Πλεσί και Πετρόπουλο, αλλά η Μπαρτσελόνα έπειτα από μία ακόμα φοβερή συνεργασία των παιχτών της, τριπλασίασε τα τέρματά της, με σκόρερ και πάλι τον Πέντρο. Ο Γκουαρντιόλα αποφάσισε μάλιστα μετά το γκολ να ξεκουράσει κάποιους παίχτες του ενόψει και του ντέρμπι με τη Ρεάλ, και η πλειοψηφία των οπαδών του Παναθηναϊκού χειροκρότησε έναν από τους καλύτερους ποδοσφαιριστές του πλανήτη, το Τσάβι, κατά την έξοδό του. Από το τρίτο γκολ και μετά το ματς ήταν κατά κάποιο τρόπο τυπική διαδικασία για τους μπλαουγκράνα, οι οποίοι έπαιζαν με...σβηστές μηχανές,ενώ ο Παναθηναϊκός προσπαθούσε να φτάσει στην επίτευξη κάποιου τέρματος. Κάπως έτσι το ματς έφτασε στο τέλος του με τον κόσμο του Παναθηναϊκού πάντως, να είναι συγκλονιστικός και να υποστηρίζει την ομάδα του μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο της σπουδαίας αυτής αναμέτρησης. 

Σίγουρα ο Παναθηναϊκός, παρά την ήττα που λίγο πολύ ήταν αναμενόμενη, έχει να κρατήσει κάποια θετικά στοιχεία από το σημερινό ματς. Το πρώτο ήταν η πολύ καλή του παρουσία στα πρώτα 25 λεπτά περίπου, του αγώνα. Οι πράσινοι λοιπόν, μετά από καιρό είχαν ένα σαφές αγωνιστικό πλάνο, πειθαρχία μέσα στο γήπεδο, αλληλοκάλυψη και πίεζαν αρκετά. Παράλληλα, είδαμε μετά από καιρό καλούς του Κατσουράνη (ως αμυντικό χαφ) και Ζιλμπέρτο. Κάποιοι θα πουν πως τα πράγματα θα μπορούσαν να είναι διαφορετικά αν έβαζε το γκολ ο Σισέ στη φάση που βγήκε μόνος του απέναντι από τον Βαλντέζ, αλλά και πάλι το πιθανότερο είναι να συνέβαινε ό,τι ακριβώς συνέβη και στη Βαρκελώνη μετά το γκολ του Γκοβού. Επίσης θεωρώ πως το στήσιμο του Φερέιρα ήταν σωστό. Ο Πορτογάλος με μόλις τρεις μέρες στην ομάδα, δε φοβήθηκε το ματς, έπαιξε αρκετά επιθετικά, τηρουμένων των αναλογιών και πάλεψε το ματς ακόμα και μετά το 0-2. Είναι βέβαιο πως ο Πορτογάλος έβγαλε αρκετά χρήσιμα συμπεράσματα από το σημερινό παιχνίδι, για τους παίχτες του αλλά και τις δεδομένες αδυναμίες της ομάδας του. Παράλληλα, εκτίμησα ιδιαίτερα το γεγονός πως ο Φερέιρα δεν έδειξε να φοβάται σε κανένα σημείο το ματς και οι αλλαγές που έκανε, ήταν είτε για να δώσει επιθετική πνοή στην ομάδα του, είτε για να την φρεσκάρει. Κάτι στο οποίο πρέπει να δουλέψει σίγουρα, είναι η κυκλοφορία της μπάλας και το γεγονός πως οι παίχτες του Παναθηναϊκού, πολλές φορές δεν ξέρουν τι να κάνουν με τη μπάλα στα πόδια του και τη χάνουν με χαρακτηριστική ευκολία.

Τώρα για την Μπαρτσελόνα, ό,τι και να πει κανείς είναι λίγο. Είναι πολύ όμορφο συναίσθημα να βλέπεις αυτή την ομάδα, αυτούς τους παίχτες, να παίζουν μπάλα και να αλλάζουν τόσες μπαλιές μεταξύ τους, ακόμα και μέσα σε πολύ μικρούς χώρους. Είναι η απτή απόδειξη, του πόσο απλό μπορεί να γίνει το ποδόσφαιρο, όταν η μπάλα βρίσκεται στα πόδια τόσο χαρισματικών, μυαλωμένων και εγκεφαλικών παιχτών, όπως ο Τσάβι, ο Ινιέστα, ο Μέσι, ο Ντάνι Άλβες, ο Πέντρο...Και γι' αυτόν ακριβώς το λόγο, εγώ από την πλευρά μου, οφείλω να αποθεώσω τον κόσμο του Παναθηναικού, που καταχειροκρότησε αυτή τη διαστημική ομάδα, που είχε την τύχη να παρακολουθήσει σήμερα, στον αγωνιστικό χώρο του ΟΑΚΑ. Ευτυχείτε!!

Υ.Γ. Γενικά, βάσει και της εικόνας του Παναθηναϊκού, μέχρι το 25' κυρίως, αλλά και γενικά στο πρώτο ημίχρονο, θεωρώ πως οι πράσινοι μπορούν να βελτιωθούν αρκετά στο μέλλον. Προσωπικά πιστεύω πολύ αυτόν τον προπονητή, που λέγεται Ζεσουάλδο Φερέιρα. Έχω την αίσθηση πως μπορεί να βοηθήσει σημαντικά τον Παναθηναϊκό, με τις γνώσεις του, την εμπειρία του και την προσωπικότητά του. Και παράλληλα, έχω τη γνώμη πως το ελληνικό ποδόσφαιρο συνολικά μπορεί να πάρει πράγματα από προπονητές, όπως ο Φερέιρα ή και ο Βαλβέρδε και ο Χιμένεθ. Οψόμεθα...