Για τις μνήμες που ξυπνά ο σημερινός αγώνας ΠΑΟΚ - Μπενετόν από το φάιναλ φορ της Αθήνας το 1993:
Εκείνη την χρονιά είχαμε πολύ καλή ομάδα αλλά μην ξεχνάμε πως και η Μπενετόν είχε τον Κούκοτς, το Ρουσκόνι και τον Τέρι Τίγκλ που ήρθε κατευθείαν από την πεντάδα των Λέικερς. Είχαμε ν' αντιμετωπίσουμε μία πάρα πολύ καλή ομάδα, απλά επειδή το φάιναλ φορ γινόταν στην Αθήνα, αλλά και λόγω των εμφανίσεων μας εκείνη την χρονιά, είχαμε αποκτήσει τον τίτλο του φαβορί. Είχαμε καταπληκτική πεντάδα, αλλά επειδή κρίνεσαι βάσει αποτελέσματος αυτή η πεντάδα τότε δεν είχε φέρει τίποτα εκτός από ένα φάιναλ φορ. Την επόμενη χρονιά που είχαμε άλλο ρόστερ φέραμε ένα Ευρωπαϊκό κύπελλο. Σ' εκείνο το παιχνίδι μας είχε σκοτώσει με τα πέντε τρίποντα ο Ιακοπίνι, έβαλε και το τελευταίο σουτ ο Ραγκάτσι, που ήρθε κατευθείαν από τον πάγκο και είχε την τύχη με το μέρος του.
Για τον ΠΑΟΚ:
Όταν είμαι Θεσαλλονίκη πηγαίνω και τον βλέπω, τον παρακολουθώ, είναι η ομάδα μου. Γίνεται μια προσπάθεια να αποκτήσει η ομάδα μια αγωνιστική ταυτότητα, είναι δύσκολο όμως στις εποχές αυτές. Παράλληλα γίνεται και μια προσπάθεια για εξυγίανση, δεν ξέρω αν την πετυχαίνουν αλλά μια αγωνιστική ταυτότητα η ομάδα την έχει.
Για το ελληνικό μπάσκετ και ότι στηρίζεται μόνο σε δυο ομάδες:
Είναι ότι χειρότερο για το δικό μας μπάσκετ αυτό που γίνεται αυτή την στιγμή, ένα πρωτάθλημα που κάποια στιγμή ήταν το καλύτερο στην Ευρώπη. Βεβαίως ο Ολυμπιακός και ο Παναθηναϊκός την δουλειά τους κάνουν, δεν μπορεί να τους κατηγορήσει κανένας δεν είναι δουλειά τους να βοηθούν τους άλλους. Στις χρυσές εποχές λόγω της υπερβολικής πίεσης του αποτελέσματος που επικρατούσε πάντα στις ομάδες στην Ελλάδα, καμία ομάδα δεν έχει οργανωθεί καλά. Ούτε σε επίπεδο οικονομικό σαν εταιρία, αλλά ούτε και σε αγωνιστικό με ακαδημίες ώστε να βγάζουν παίκτες. Περάσανε αρκετά χρήματα από το μπάσκετ, αλλά καμία ομάδα δεν έχει οργανωθεί. Από την στιγμή που έγιναν Α.Ε., πρέπει να οργανωθούν σε αθλητικές εταιρείες, όπου αθλητική εταιρία δεν είναι ούτε εταιρία παραγωγής... μπουκαλιών, ούτε βιοτεχνία! Είναι εταιρίες με αθλητικό μάρκετινγκ που σπουδάζεται στο εξωτερικό με ειδικό τρόπο λειτουργίας, δυστυχώς καμία δεν έχει οργανωθεί έτσι . Δεν ξέρω αν είναι έτσι οργανωμένοι ο Ολυμπιακός ή ο Παναθηναϊκός ή απλά το καλύπτουν με τα χρήματα που έχουν. Επίσης το μπάσκετ ως προϊόν στην Ελλάδα δεν πουλάει.
Γιατί έχει απομακρυνθεί ο κόσμος από το μπάσκετ:
Όταν εγώ αγαπώ ένα άθλημα και διαβάζω ως φίλαθλος καθημερινά για προσφυγές παικτών, οικονομικά προβλήματα και για αλλαγές διοικήσεων απομακρύνομαι. Το μπάσκετ πρέπει να σου φέρνει χαρά, δεν πρέπει να σου φέρνει στεναχώρια. Ίσως είναι ένας λόγος αυτός που έχει απομακρυνθεί ο κόσμος.
Για τις ακαδημίες και την στροφή προς αυτές:
Στις ακαδημίες στην Ελλάδα υπάρχουν χιλιάδες παιδιά που παίζουν μπάσκετ. Πλέον δεν υπάρχει άλλη επιλογή, εγώ θυμάμαι τότε που ασχολήθηκα με τον ΠΑΟΚ όπου έχουμε βγάλει Μαυροκεφαλίδη, Βασιλειάδη, Βασιλόπουλο, ήταν κι η σκέψη να βγάλουμε παίκτες, αλλά ήταν επειδή δεν είχαμε και άλλη επιλογή. Τώρα ήρθε η ώρα πάλι λοιπόν οι ομάδες να βάλουν τους πιτσιρικάδες, πρέπει όμως να σκεφτούν ότι θα πρέπει ν' αποβάλλουν την πίεση του αποτελέσματος γιατί αυτή η πίεση που δεν είναι λογική στις ομάδες, φέρνει ανασφάλεια στους προπονητές. Αν ο προπονητής έχει ανασφάλεια δεν θα βάλει ποτέ κάποιον νέο παίκτη να παίξει και δεν θα ρισκάρει, γιατί ένας νέος παίκτης όταν θα μπει μπορεί να σου χαλάσει το παιχνίδι ή ακόμα και να το χάσεις. Κι επειδή το ?μάρμαρο? το πληρώνει πάντα ο προπονητής, σου λέει αφού δεν με στηρίζει η διοίκηση και θέλει να κερδίζω συνέχεια, αυτό θα κάνω.
Για την κόντρα Ίβκοβιτς, Ομπράντοβιτς και το νικητή των μεταξύ τους αγώνων:
Θα κριθεί στις λεπτομέρειες και στα μεγάλα ντέρμπι όπου θα κρίνεται και ο τίτλος, εκεί θα παίξουν ρόλο και οι παίκτες, ποιος θα πάρει την ευθύνη την κατάλληλη στιγμή. Τουλάχιστον έχουμε αυτά τα παιχνίδια να βλέπουμε σε υψηλό επίπεδο και ευχόμαστε να μην γίνουν επεισόδια ώστε να μπορούμε να βλέπουμε μπάσκετ.
πηγη ethnos.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου