Να χάσει κανείς ή να μην χάσει;

Το απευκταίο σενάριο είναι πλέον μπροστά στην Εθνική. Η δεύτερη θέση στον όμιλο είναι ό,τι χειρότερο για όποιον την… κατακτήσει και μάλιστα με τα νέα δεδομένα που προέκυψαν, το πράγμα δυσκολεύει περισσότερο. Διότι μέχρι τώρα ουδείς ήθελε τη δεύτερη θέση επειδή στους “8” προκύπτει διασταύρωση με τις ΗΠΑ, όμως τώρα υπάρχει στον ορίζοντα και μονομαχία με την Ισπανία στους “16”...

Εννοείται πως το πρόβλημα δεν είναι η αυτή η Ισπανία, διότι έτσι όπως παίζει δεν φοβίζει κανέναν. Πολύ δε περισσότερη την καλή Εθνική μας. Ομως η Λιθουανία και η Γαλλία μοιάζουν σαφώς πιο εύκολοι αντίπαλοι. Ο,τι κι αν έχει προκύψει μέχρι τώρα στον όμιλο.

Όμως είπαμε, το θέμα δεν είναι τόσο η Ισπανία και ο αντίπαλος στους “16”. Την Εθνική δεν μπορεί να την προβληματίζει ένας μεμονωμένος αντίπαλος, αλλά συνολικά ο δύσβατος δρόμος προς την τετράδα.

Υπάρχει εναλλακτικό σενάριο; Υπάρχει, αλλά είναι ό,τι χειρότερο μπορεί να προκύψει σε μια ομάδα. Δηλαδή να μην κυνηγήσει η Ελλάδα τη νίκη κόντρα στη Ρωσία, για να πάρει την 3η θέση. Κάτι που σημαίνει ότι στους “16” θα αντιμετωπίσει μία εκ των Λιθουανία ή Γαλλία και το κυριότερο στους “8” την Αργεντινή. Θεωρητικά αυτός ο δρόμος είναι πιο εύκολος. Σε καμία περίπτωση, όμως, δεν είναι τόσο εύκολος όσο της Τουρκίας, που πήρε την πρωτιά και όλα είναι πλέον εύκολα γι αυτήν. Αν, μάλιστα, οι διεκδικητές των μεταλλίων, τα φαβορί,
αλληλοεξοντωθούν μέχρι την τετράδα, μπορεί να καταφέρει κάτι πολύ μεγάλο.

Όχι ότι είναι τόσο καλή όσο έδειξε την Τρίτη. Η Εθνική δεν έπαιξε καλά, δεν αντέδρασε σωστά στη ζώνη και το κυριότερο δεν έπαιξε καλή άμυνα. Ηταν σαφές πως απέναντι στο ψηλό σχήμα των Τούρκων, η απάντηση είναι η πίεση. Φάνηκε στο τελευταίο πεντάλεπτο. Αν η Εθνική μπορέσει να ξεμπερδέψει με τους υπόλοιπους και φτάσει ως το τέλος, αποκλείεται να μην είναι υποψιασμένη. Και το ματς θα είναι εντελώς διαφορετικό. Η Τουρκία έπαιξε καταπληκτικά, αλλά με τίποτα δεν είναι ανίκητη. Κι επειδή ο μόνος που βρίσκεται στο στόχαστρο είναι ο Καζλάουσκας για την τακτική του, ας δούμε και πώς έπαιξαν τα δικά μας αστέρια. Ο Ιλιασόβα έβαλε 6/6 τρίποντα, οι δικοί μας είχαν 10/33. Αν βρείτε έναν Έλληνα που έπαιξε πολύ καλά, ας μας τον πείτε. Καλάθης και Καϊμακόγλου απλά διασώθηκαν

Επιστρέφουμε στο θέμα μας. Το δίλημμα, λοιπόν, είναι δεύτερη ή τρίτη θέση; Η εύκολη απάντηση είναι να καθίσουμε να χάσουμε από τη Ρωσία για να βγούμε δεύτεροι. Αν μπορούσαμε να πατήσουμε ένα κουμπί για το κάνουμε αυτό, ευχαρίστως θα το είχαμε πατήσει ήδη. Ομως στον αθλητισμό αυτά δεν είναι εύκολα πράγματα. Εδώ πέρυσι με τη Γαλλία, που πάλι θέλαμε να ηττηθούμε, με τα χίλια ζόρια το πετύχαμε. Αφήστε που και η Ρωσία αποκλείεται να θέλει να βγει αυτή δεύτερη. Αρα, μπήκαμε στη χειρότερη δυνατή διαδικασία…

Το μόνο παρήγορο στην όλη υπόθεση είναι ότι και η Ισπανία και οι ΗΠΑ δεν έχουν τρομάξει κανέναν ως τώρα. Είναι… τρωτές. Η Ισπανία περισσότερο – έχει δύο ήττες από τη Γαλλία και τη Λιθουανία – οι ΗΠΑ παραλίγο να ηττηθούν από τη Βραζιλία, που έπαιξε χωρίς τον Βαρεχάο και με τους Σπλίτερ, Χουέρτας στον πάγκο στο τελευταίο δεκάλεπτο, λόγω φάουλ. Αρα και στη δεύτερη θέση να καταλήξουμε, η Ελλάδα έχει τις πιθανότητές της. Με τίποτα δεν είναι χαμένη από χέρι… Αρκεί να αρχίζει να παίζει καλά… Διότι το κακό της πρόσωπο, την έβαλε στα δύσκολα. Και για… χάρη του, μπορεί να χάσει και από τη Λιθουανία ή τη Γαλλία και από την Αργεντινή στην πορεία. Το καλό της πρόσωπο, ας τα βγάλει πέρα με τα θηρία…

Να χάσει κανείς ή να μην χάσει;

ΠΗΓΗ: superbasket.gr